Νομίζω πως η πρώτη φορά που συνάντησα ένα γνήσιο από τα κακά αγόρια, με όλο το πακέτο, ήταν όταν γνώρισα τον Travis Maddox. Το αποκύημα της φαντασίας της Jamie MacGuire στο βιβλίο της «Γλυκιά Καταστροφή». Ο τίτλος και μόνο λέει πολλά.

Πόση ταύτιση με την Abby η οποία προσπαθεί να είναι καλό κορίτσι, ώστε να ξεχάσει το σκοτεινό παρελθόν της, και πέφτει με τη μούρη σε αυτό το αμάλγαμα από μυς, αρρενωπότητα, τέλεια εμφάνιση και μυαλό ξυράφι; Η ίδια επίσης παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον, καθώς δεν είναι ακριβώς το πρότυπο καλού κοριτσιού που θα περιμέναμε να δούμε. Βέβαια σε όλο το βιβλίο μας τα κάνει πλανήτες, επειδή δεν θέλει να υποκύψει στο κινούμενο σεξ που λέγεται Travis και ο οποίος έχει κατακτήσει ό,τι θηλυκό τόλμησε να μπει στο Πανεπιστήμιο. Άσε μας κουκλίτσα μου! 

Καταλαβαίνεις πού το πάω. Φυσικά και υποκύπτει, όπως θα έκαναν οι περισσότερες από εμάς πολύ νωρίτερα.  

Το βιβλίο έχει, δυστυχώς, εξαντληθεί με αποτέλεσμα να πρήζω την κολλητή μου να μου το δανείζει κάθε τρίμηνο που παθαίνω στέρηση, μαζί με το sequel που είναι ουσιαστικά η ίδια ιστορία ειπωμένη από την πλευρά του κακού αγοριού μας. 

Αλλά τι είναι τελικά τα κακά αγόρια;

Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για το θέμα. Κάποιοι υποστηρίζουν πως είναι τα αγόρια που πίνουν και καπνίζουν πολύ, φοράνε δερμάτινα, έχουν τατουάζ, οδηγούν μηχανή και που, γενικότερα, μπλέκονται σε καταστάσεις που ενέχουν κάποιο ρίσκο. Άλλοι πάλι μπορεί να εννοούν τα αγόρια χωρίς ιδιαίτερες προοπτικές που δεν τους αξίζει να είναι με μια καλοβαλμένη, όμορφη, επιτυχημένη κοπέλα (εμ… έχω κάποιες ενστάσεις σε ό,τι αφορά το ποιος αξίζει να είναι με ποιον και υπό ποιες συνθήκες, αλλά θα συγκρατηθώ) ή που δεν της φέρονται με ωραίο τρόπο (εδώ θα συμφωνήσω ότι πρέπει να είσαι λίγο μαζόχα για να μπλέξεις με κάποιον που σου φέρεται σαν να είσαι σκουπίδι). 

Ωστόσο, μπορεί να είναι απλά εκείνος ο κατσούφης τύπος που όταν προσπαθεί να χαμογελάσει το μόνο που συμβαίνει είναι ότι ανασηκώνεται λίγο η άκρη του στόματός του και που αντιμετωπίζει τον κόσμο είτε με μια nonchalant προσέγγιση είτε με μια επαναστατική διάθεση.  

Συνεπώς, θα λέγαμε ότι τα κακά αγόρια είναι μια στερεοτυπική μείξη hot εξωτερικής εμφάνισης (την οποία ξέρουν πολύ καλά ότι διαθέτουν), κινδύνου, αμέτρητων κατακτήσεων και έντονης προσωπικότητας. 

Επειδή, όμως, είμαστε και λίγο αψυχολόγητες, όταν αυτού του τύπου τα αγόρια φέρονται εγωιστικά ή μας αγνοούν και δεν απαντούν στα μηνύματά μας, λέμε το εξής εντυπωσιακό: «Δεν υπάρχουν καλά αγόρια πια». Υπάρχουν, απλώς όταν τους βγάζουμε τον αδόξαστο είναι λογικό να αρχίσουν να αραιώνουν λίγο. Όταν σού’ φερνε ο Φάνης σοκολατάκια για την επέτειό σας ήταν καλά, αλλά διάλεξες να σε φτύνει η όρθια τεστοστερόνη. Κι εγώ αυτό θα διάλεγα, αλλά μην μου παραπονιέσαι μετά, ρε φίλη. 

Και γιατί το επιλέγουμε έναντι ενός καλού αγοριού; 

Αν έχεις έρθει για να βρεις μια επιστημονική, καταληκτική και αρκετά ικανοποιητική απάντηση στο γιατί πας και μπλέκεις με τον τύπο που σε αγνοεί ή που σε αντιμετωπίζει τόσο κτητικά που γίνεται τρομακτικό ή που σου έχει δηλώσει ότι δεν θα γίνετε ποτέ πραγματικό ζευγάρι, θα σε απογοητεύσω. Δεν νομίζω πως υπάρχει μια μοναδική εξήγηση.  

Τείνω να συμφωνήσω με το άρθρο της Guardian, ότι το ζήτημα είναι κάπως πιο περίπλοκο και ότι δεν γίνεται να βγάζουμε ένα γενικευτικό συμπέρασμα ότι όλες οι γυναίκες προτιμούν τα κακά αγόρια, καθώς αυτό οδηγεί στην ενδυνάμωση των στερεοτύπων που εμφυτεύονται στο κεφάλι μας από όσα διαβάζουμε και βλέπουμε (το βιβλίο που ανέφερα παραπάνω, οι χολιγουντιανές ταινίες κ.τ.λ). Αν η κοινωνία επιμένει να τους το λέει, τα αγόρια μαθαίνουν ότι για να είναι άντρες πρέπει να είναι σκληρά και επιθετικά και τα κορίτσια ότι αυτός είναι ο τύπος του άντρα που θα έπρεπε να τους αρέσει. Ορισμένοι αμφισβητούν, λοιπόν, το κατά πόσο «προγραμματιζόμαστε» βιολογικά ώστε να μας αρέσει κάτι συγκεκριμένο. 

Υπάρχουν, ωστόσο, διάφορες θεωρίες, όπως, για παράδειγμα, ότι φταίνε οι ορμόνες μας. Δηλαδή, κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας μας προτιμούμε alpha αρσενικά (που είναι πιο δυνατά), καθώς έχουν γονίδια που θα θέλαμε να περάσουν στους απογόνους μας. Άλλοι υποστηρίζουν ότι υποσυνείδητα μας αρέσει το απρόβλεπτο, καθώς μας προκαλεί μεγαλύτερη απόλαυση. 

4 άλλοι λόγοι που μας αρέσουν τα κακά αγόρια 

1. “Με αγαπάει… στ’ αλήθεια με αγαπάει!”

Όταν ένα από τα κακά αγόρια έχει μια λίστα κατακτήσεων που φτάνει σε μάκρος για να χρησιμοποιηθεί σε μια απόδραση από παράθυρο φυλακής και μας επιλέγει για να είμαστε το κορίτσι του, αισθανόμαστε την καρδούλα μας να πεταρίζει. Νιώθουμε μοναδικές· πως έχουμε κάτι που καμιά άλλη γυναίκα δεν έχει, εφόσον δεν κατάφερε να τον κρατήσει κοντά της.  

2. “Θα τον επαναφέρω στις εργοστασιακές ρυθμίσεις”

Το παραπάνω συνάδει και με μια αίσθηση ότι θα καταφέρουμε να τον αλλάξουμε, τον σαρδανάπαλο. Θα του δείξουμε το σωστό δρόμο, θα τον «σώσουμε» από τον αυτοκαταστροφικό εαυτό του. Θα μας ερωτευθεί και θα είναι αγαπούλης μαζί μας, αλλά θα παραμείνει σκληρός με τον κόσμο γύρω μας. Συνήθως, ευελπιστούμε ότι αυτό θα οδηγήσει και στη δημιουργία μιας σχέσης, πέρα από το περιστασιακό σεξ. Αν έχετε κανένα στατιστικό για το πόσο συχνά δούλεψε αυτό, μην ντραπείτε, στείλτε το. 

3. Μας αρέσει ο κίνδυνος

Εντάξει, δεν είναι ό,τι καλύτερο να νομίζω ότι θα χάσω τη ζωή μου κάθε φορά που ανεβαίνω στο μηχανάκι του. Αλλά τουλάχιστον είναι μια αλλαγή. Με τα κακά αγόρια όλο και κάτι θα τρέχει,· κάτι ενδιαφέρον θα συμβαίνει. Γιατί, θα μου πεις, τα καλά αγόρια είναι βαρετά; Όχι απαραίτητα. Απλώς τα πράγματα μαζί τους είναι κάπως πιο ξεκάθαρα. Μπορείς να βασιστείς επάνω τους και ξέρεις ότι θα είναι εκεί ό,τι και να γίνει. Με τα κακά αγόρια θα πρέπει να ρίξεις και εσύ λίγο κυνηγητό. Είναι περιπετειώδη και έχουν και ένα μυστήριο που μας ελκύει. «Είναι κακό αυτό;» θα με ρωτήσεις. Νιεχ… ανάλογα. Έχει πάντα να κάνει και με τα επίπεδα της υπομονής σου. 

4. Έχει αυτοπεποίθηση

Και το χρησιμοποιεί μέχρι αηδίας. Αλλά γουστάρουμε. Όταν μας κλείνει αυτό το πράσινο μάτι και βάζει το τσιγάρο στα χείλη, χαζεύουμε την όλη διαδικασία με ένα ύφος που μας κάνει να μοιάζουμε με ροφούς. Είναι σέξι και δεν χάνει καμία ευκαιρία να το δείξει. Κι εμείς, φυσικά, τσιμπάμε.   

Δεν ξέρω αν το τόνισα αρκετά, γι’ αυτό και θα το ξαναπώ. Θα διάλεγα τα κακά αγόρια πιο γρήγορα από όσο μου παίρνει να βλεφαρίσω.  

Αλλά, κορίτσια, το θέμα είναι να μας φέρεται όμορφα. Ας είναι ό,τι θέλει, ας ντύνεται όπως θέλει, ας παίζει μποξ. Και ας μην προσπαθούμε να αλλάξουμε τον άνθρωπο που θέλουμε να έχουμε κοντά μας (κάτι που, εξάλλου, ο καθένας οφείλει να κάνει για τον εαυτό του, αν το θέλει). Αλλά πρέπει να σεβόμαστε τους εαυτούς μας και να μην δεχόμαστε τοξικές συμπεριφορές που μας πληγώνουν.

Μπορούμε, επίσης, να πούμε με κάποια σιγουριά πως δεν είναι και πολύ πιθανό να υπάρχουν έξω από την οθόνη μας. Εντούτοις, έχουμε την προσδοκία ότι οι ρομαντικές μας σχέσεις θα εξελιχθούν τέλεια και συνήθως περιμένουμε από τον σύντροφο μας να πραγματοποιήσει ακριβώς όσα έχουμε φαντασιωθεί.

Τι εννοούμε, όμως, ακριβώς με τον όρο «προσδοκία» στις σχέσεις μας;

Το πρόβλημα της προσδοκίας στις σχέσεις

Είναι άλλο πράγμα να σκεφτόμαστε υποκειμενικά πως κάτι θα θέλαμε να γίνει – για παράδειγμα, να είχαμε ένα φλυτζάνι καφέ- και άλλο να κάνουμε τα απαραίτητα βήματα προς την πραγματοποίηση αυτού του κάτι. Όπως, λοιπόν, ο καφές δεν πρόκειται να εμφανιστεί ως δια μαγείας στο χέρι μας, έτσι και όσα περιμένουμε από τους ανθρώπους γύρω μας δεν θα συμβούν αν δεν τα επικοινωνήσουμε. 

Όσες ιστορίες και αν κατασκευάσουμε για τους γύρω μας και όσα σενάρια και αν κάνουμε, η αλήθεια παραμένει πως ο κάθε άνθρωπος σκέφτεται και δρα διαφορετικά και, συχνά, εκ διαμέτρου αντίθετα από αυτό που περιμένουμε εμείς.

Μη ρεαλιστικές προσδοκίες από το σύντροφο

1. Η ιδανική σχέση

Κάπου εδώ μας κατέστρεψαν τα rom-coms. Σύμφωνα με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε από ειδικούς σε θέματα σχέσεων, στο Πανεπιστήμιο Heriot- Watt του Εδιμβούργου, τέτοιου είδους ταινίες παρουσιάζουν μια μη ρεαλιστική εικόνα για τις σχέσεις.

Προβάλλουν, επίσης, μια ιδανική εικόνα για τον σύντροφο που με μαγικό τρόπο «διαβάζει» τη σκέψη. Κανένας, λοιπόν, από τους δύο στο ζευγάρι δεν χρειάζεται να δουλέψει πολύ για να λειτουργήσει το ειδύλλιο. Επίσης, οι ταινίες αυτές χαρακτηρίζονται από τη λογική του «it was meant to be», δηλαδή πως το πεπρωμένο έβαλε το χεράκι του στην ονειρική σχέση που παρουσιάζουν, ενώ έχουν πάντα ευτυχισμένο τέλος.

Σοβαρά τώρα, σε ποιο ουράνιο και ποιο τόξο θα δούλευε η σχέση μεταξύ δύο 18χρονων που μόλις ξεκίνησαν το Πανεπιστήμιο και είναι τόσα χιλιόμετρα μακριά, ε, To All the Boys: Always and Forever; Καλά, ίσως και να δούλευε. Αλλά αρνούμαι να δεχτώ ότι θα ήταν όλα ρόδινα.

2. Ο σύντροφός σου θα ξέρει τι σκέφτεσαι

Σε παρόμοια λογική με όσα είδαμε παραπάνω, συνήθως περιμένουμε ότι ο σύντροφός μας θα καταλάβει μαγικά ποιο είναι το πρόβλημά μας και τι θέλουμε. Είναι ο εξής, κλασικός διάλογος:

-Τι έχεις;
-Τίποτα
-Εντάξει, τότε.

Και δεν τον ξαναβρήκαν ποτέ ζωντανό…

Όσο εκνευρισμένες και αν είμαστε, καλό είναι να προσπαθούμε να εξηγούμε τα συναισθήματά μας και να εκφράζουμε όσα περιμένουμε από τον σύντροφό μας. Όπως οφείλουμε να κάνουμε και σε οποιαδήποτε από τις ανθρώπινες σχέσεις, εξάλλου.

3. Θα αφιερώνει ολόκληρη τη ζωή του σε εσένα

Ω, ναι. Το τέλειο, κακό αγόρι που παράλληλα είναι ευαίσθητο – και που παράλληλα σε έχει κορώνα στο κεφάλι του και ξέρει κάθε μικρή λεπτομέρεια για όσα σου αρέσουν, και είναι κούκλος, και δεν γεννήθηκε, αλλά ο Θεός τον έριξε από τα σύννεφα σαν κομφετί- έχει και δική του προσωπική ζωή έξω από τα όρια της σχέσης. Και πρέπει να έχει!

Όπως πρέπει να έχουμε και εμείς. Δεν είναι υγιές να είμαστε συνεχώς μαζί, να μην έχουμε τα δικά μας ενδιαφέροντα ή τους δικούς μας φίλους. Αν ήθελα να ασφυκτιώ, θα μου αγόραζα κολάρο.

Bottom line, είναι σημαντικό να έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες από τις σχέσεις μας. Να συζητάμε με τον σύντροφό μας και να θυμόμαστε ότι αν το παρακάνουμε μπορεί, επίσης, να τον πληγώσουμε.

Και κάτι τελευταίο. Το θέμα δεν είναι να προσπαθήσεις να βελτιώσεις κάποιες υπερβολικές απαιτήσεις που μπορεί να έχεις ώστε να μην μείνεις μόνη σου. Το θέμα είναι να έχεις μια υγιή σχέση στην οποία και οι δύο άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι. Αν σε βοηθάει, ίσως να είναι και καλό να μείνεις μόνη σου για λίγο, να ενδοσκοπήσεις και να βάλεις σε τάξη μέσα σου τα θέλω σου.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και εκείνοι που εξαιτίας της πανδημίας κατέληξαν να συζούν, κάτι που μπορεί να δυναμώσει ή να καταστρέψει εντελώς μια σχέση. Όπως καταλαβαίνεις, δεν υπάρχει μέση λύση σε αυτό το ανομολόγητο χάος που μας βρήκε.

Άτιμο στρες, τι κάνεις στα ζευγάρια!

Η πανδημία ήταν το κερασάκι σε αυτήν την τριώροφη τούρτα από άγχος, ανασφάλεια και νεύρα που, όπως και να έχει, αρκετοί άνθρωποι έχουν να αντιμετωπίσουν καθημερινά.

Μπορεί να υπάρχουν ζευγάρια που συζούν και περνούν πολύ χρόνο μαζί, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάνουν τα πράγματα που θα ήθελαν ή ότι τα κάνουν παρέα. Ας μην ξεχνάμε ότι για πολλούς η δουλειά τους μεταφέρθηκε στο σπίτι, ενώ το ίδιο συνέβη και με τα σχολεία και τα πανεπιστήμια.

Η ανασφάλεια για τα οικονομικά, η απόσταση από τους φίλους και την οικογένεια και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε πια εκτός σπιτιού, είναι επίσης εξαιρετικά στρεσογόνοι παράγοντες.

Έτσι, είναι μάλλον αμφιλεγόμενο το αν τέτοιου είδους ζευγάρια καταφέρνουν να αναπτύξουν και να βελτιώσουν τη σχέση τους, όσο χρόνο και αν περνάνε μαζί. Ακόμη, τα διαζύγια αυξήθηκαν σημαντικά. Αυτό δεν είναι και τόσο παράξενο, καθώς υπάρχει η κατάλληλη συνθήκη για να βγουν στην επιφάνεια προβλήματα που μπορεί να προϋπήρχαν.

Ωστόσο, για κάποιους, η καραντίνα υπήρξε μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση και αυτοβελτίωση, ακόμη και αν αυτό σήμαινε τον χωρισμό τους. Φυσικά, υπάρχουν και σχέσεις που σίγουρα καλυτέρευσαν και άλλες που κατάφεραν να γεννηθούν από απόσταση και να ανθίσουν.

Τι μπορείτε να κάνετε αν συζείτε

1. Δώστε χώρο

Σοβαρά τώρα. Take a hint. Αν βλέπεις το έτερον ήμισύ σου να έχει μαζευτεί σε μια μπάλα από κουβέρτες σε μια γωνιά του σπιτιού, σαν άλλο κρυπτόζωο των σκοτεινών σπηλαίων, μάλλον θέλει λίγο χρόνο και χώρο για τον εαυτό του.

Δεν χρειάζεται τα ζευγάρια να είναι μαζί 24/7. Ίσως είναι καλό και για τους δυο σας να έχετε το δικό σας σημείο όπου θα μπορείτε να ηρεμείτε, να ασχολείστε με τη δουλειά σας ή να μιλάτε και λίγο με τους φίλους σας. Είναι σημαντικό να προσπαθήσετε να διατηρήσετε τις κοινωνικές σας επαφές εκτός σπιτιού, όπως και να έχει.

2. Κάντε μαζί δραστηριότητες

Εντάξει, δεν είπαμε και να χωρίσετε το σπίτι όπως ο Κατακουζηνός και η Βλαχάκη. Είναι εξίσου σημαντικό να αφιερώνετε χρόνο ο ένας στον άλλον. Να γυμνάζεστε μαζί, να μαγειρεύετε, να παίζετε επιτραπέζια ή ό,τι άλλο σας αρέσει να κάνετε σαν ζευγάρι. By the way, το σεξ είναι αγχολυτικό για τα ζευγάρια. Έτσι το αναφέρω, χωρίς λόγο…

3. Επικοινωνήστε σωστά

Ας το πω αλλιώς. Μην είστε εγωίσταροι. Ακούστε τη σχέση σας και προσπαθείστε να κατανοήσετε την άλλη πλευρά, όπως οφείλει να κάνει και εκείνη. Αν αντιμετωπίσετε τα θέματα με ηρεμία, όλα θα λυθούν.

Τι μπορείτε να κάνετε αν έχετε σχέση από απόσταση

1. Μην αφήνετε τον άλλον στο «διαβάστηκε»

Μου έχει συμβεί και σίγουρα έχει συμβεί και σε εσένα. Και είναι κάτι που σε κάνει να θέλεις να αυτοκαταστραφείς ή να πιάσεις τον άλλον από το πέτο και να τον ταρακουνήσεις.

Το να σε αφήνουν στο «διαβάστηκε» είναι ίσως πιο εκνευριστικό και από το τάκα-τούκα του επαγγελματία τενίστα στην παραλία (καλοκαιράκι, αγάπη μου, έλα πάρε με από εδώ). Είτε προσπαθείς να βρεις ένα ταίρι είτε έχεις μακροχρόνια σχέση, αυτά καλό είναι να μην γίνονται.

Εν μέσω καραντίνας, που όλη η επικοινωνία γίνεται κυρίως μέσα από το διαδίκτυο, τέτοιες καταστάσεις μάλλον έχουν την τιμητική τους. Είμαστε ήδη αρκετά απομονωμένοι. Ας προσπαθούμε τουλάχιστον να συνομιλούμε πιο συχνά, ωφέλιμο για όλα τα ζευγάρια.

2. Στείλτε ένα δώρο

Δεν χρειάζεται να είναι κάτι ακριβό. Αν ξαφνικά ένας ντελιβεράς μου έφερνε το αγαπημένο μου μιλκσέικ, θα είχα ένα χαμόγελο μέχρι τα αφτιά για τουλάχιστον δύο μέρες. Αν οργανώσετε μια τέτοια έκπληξη, θα δείξετε, επίσης, ότι γνωρίζετε τις προτιμήσεις της σχέσης σας (+100 cool points).

3. Ραντεβού για φαγητό

Οι προϋποθέσεις είναι οι ίδιες. Φαγητό, κρασί, κεράκια και ανάμεσά σας ένα λάπτοπ. Εντάξει, δεν είναι ό,τι πιο ρομαντικό σας έχει συμβεί, αλλά σίγουρα είναι μια ευκαιρία να μιλήσετε και, αν βρίσκεστε ακόμη στα μέλια, να μάθετε ακόμη καλύτερα ο ένας τον άλλον.

4. Κάντε σχέδια για το μέλλον

Πού θα πάτε για ποτό όταν τελειώσει η καραντίνα, ποια μέρη θέλετε να δείτε μαζί, αλλά και ένα ταξίδι που θα θέλατε να κάνετε είναι τέλεια θέματα προς συζήτηση.

Είναι, επίσης, ένας τρόπος να δείξετε στον άνθρωπό σας πως το μέλλον που φαντάζεστε τον περιλαμβάνει. Κάθε σχέση είναι διαφορετική και σίγουρα δεν υπάρχουν οι ιδανικές λύσεις για όλους.

Είτε αποφασίσεις πως χρειάζεσαι χρόνο για τον εαυτό σου είτε πως θέλεις να βελτιώσεις ή να ξεκινήσεις μια σχέση, ό,τι και να επιλέξεις να θυμάσαι πάντα πως πρέπει πρώτα εσύ να αισθάνεσαι καλά με τις επιλογές σου. Και όχι, μην ζηλεύεις τα ζευγάρια που βλέπεις γύρω σου. Κάθε πόρτα έχει το καρφί της.