Το διάστημα της αναμονής για το sequel του Squid Game, λοιπόν, είναι μεγάλο, πόσο δε μάλλον όταν το τελευταίο επεισόδιο της πρώτης σεζόν μας άφησε σε ένα cliffhanger, δηλαδή σε ένα σημείο μια ανάσα πριν από ένα σημαντικό ξεδίπλωμα της πλοκής.

Squid Game: Μια ιστορία για τη φτώχεια και την επιβίωση

Το Squid Game στην ουσία του είναι μία ιστορία για τα μήκη και τα πλάτη που μπορεί να φτάσει κάποιος ευρισκόμενος σε μια κομβική στιγμή ανάγκης, αλλά και μια έτερη δύναμη διατεθειμμένη να εκμεταλλευτεί αυτή τη στιγμή.

Η ιστορία είναι απλή: Μερικές χούφτες ανθρώπων, με τον καθένα να κουβαλά και μία οικονομική και ταυτόχρονα διαπροσωπική αποτυχία στη ζωή του, δελεάζονται από ένα έπαθλο 38 εκατομμυρίων δολλαρίων για να συμμετάσχουν σε ένα παιχνίδι επιβίωσης που λαμβάνει χώρα σε μια απομονωμένη νησίδα, μετά από μία μυστηριώδη πρόσκληση που λαμβάνουν μια τυχαία ημέρα.

Αυτό για το οποίο δεν είναι, όμως, υποψιασμένοι όταν καταφθάνουν εθελοντικώς, με τη φιλοδοξία της νίκης, είναι ότι η ήττα στο παιχνίδι ισούται με το θάνατο τους. Τα παιχνίδια που καλούνται να παίξουν έχουν τις ρίζες τους σε κλασσικά ομαδικά παιδικά παιχνίδια της Νοτίου Κορέας, ένα από τα οποία είναι και το Squid Game (Ojing-eo geim, στα ελληνικά παιχνίδι του καλαμαριού).

Οι κανόνες των παιχνιδιών δεν έχουν μεγάλη σημασία για την πλοκή, έχει όμως αξία να αναλογιστεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδικό παιχνίδι υφίσταται τέτοια διαστρέβλωση, που από μία αγνή ανάμνηση για τη συλλογική μνήμη των συμμετεχόντων, μετατρέπεται σε μια σειρά στυγνών φόνων.

Τι να περιμένεις από το sequel του Squid Game

Όπως είχε ούτως ή άλλως δηλωθεί εμμέσως από το τέλος του Squid Game που παρακολουθήσαμε το χειμώνα του 2021, η σειρά πρόκειται να κάνει την επανεμφάνισή της με μια δεύτερη σεζόν που υπολογίζεται ότι θα κυκλοφορήσει το 2024.

Ο σκηνοθέτης Hwang Dong-hyuk δήλωσε ότι το ερώτημα που θα απασχολήσει το δεύτερο κύκλο του Squid Game είναι το κατά πόσον υπάρχει πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ ανθρώπων. Άλλωστε, στο σημείο που μας άφησε η σειρά, αυτή η ερώτηση είχε αρχίσει ήδη να αναδύεται.

Μπορεί οι υπόλοιποι παίκτες να πέθαναν, ο πρωταγωνιστής Seong Gi-hun, όμως, ο μοναδικός επιζών του προηγούμενου Squid Game, αφού ανακαλύπτει τον υπαίτιο (και συμπαίκτη του) για τη δημιουργία του θανάσιμου παιχνιδιού, ξεκινά να έχει σκέψεις για το πώς θα καταφέρει να ανατρέψει τη συλλογικότητα που προκάλεσε τόση οδύνη, και που, βάσει ενδείξεων, συνεχίζει τη δράση της.

Στο Squid Game 2 αυτό που γνωρίζουμε έως τώρα είναι ότι ο πρωταγωνιστής φυσικά θα επιστρέψει, ωστόσο οι υπόλοιποι συντελεστές θα είναι καινούρια πρόσωπα. Η υπόσχεση του σκηνοθέτη, πάντως, είναι ότι στο καστ θα προστεθούν αρκετές γυναίκες.

Όσον αφορά την εκδοχή του Gi-hun όπως βγήκε από το παιχνίδι, λογικά θυμάσαι πως επέλεξε να αλλάξει το χρώμα των μαλλιών του και να τα βάψει κόκκινα. Ο σκηνοθέτης του Squid Game εξήγησε πως αυτή η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία, καθώς το κόκκινο των μαλλιών του συμβολίζει τη δραστική και μόνιμη αλλαγή που επήλθε στον ψυχισμό του, αλλά και το θυμωμένο του πνεύμα.

Μέσα από ένα πρίσμα θυμού, λοιπόν, αυτό που θα πρέπει σίγουρα να αναμένουμε είναι η αποπαθητικοποίηση του πρωταγωνιστή, και η κατεύθυνσή του προς μία πιο επιθετική στάση εναντίον της οργάνωσης που του στέρησε τον εαυτό του και την ψυχική του υγεία.

Αν η περιγραφή μέχρι τώρα σε έχει ενθουσιάσει, θα χαρείς να μάθεις ότι έχει κυκλοφορήσει και το επίσημο trailer για τη δεύτερη σεζόν!

Το Squid Game ήταν μία σειρά που κέρδισε το ενδιαφέρον του κοινού μέσα σε 10 μέρες αφού κυκλοφόρησε. Επειδή είναι σίγουρο ότι η αναμονή του δεύτερου κύκλου προκαλεί και σε εσένα ανυπομονησία, σου προτείνω το αμέσως επόμενο ποιοτικό show με συναφή θεματολογία, που ονομάζεται Alice in Borderland και θα το βρεις και αυτό στο Netflix.

1. Οι τολμηροί συνδυασμοί ολοκληρώνουν το καρέ

Ο δρόμος καθημερινά είναι η πασαρέλα σου κι εσύ ακόμα κυκλοφορείς απλά για να «κυκλοφορείς»; Χάρισε στον εαυτό σου στιγμές αυτοθαυμασμού σε αντανακλάσεις από βιτρίνες καταστημάτων, δημιούργησε μόδα στο διάβα σου και κάνε τη βόλτα σου your moment. Η αγαπημένη πρωταγωνίστρια του Emily In Paris δεν σκέφτεται κάθε πρωί τι θα πει η στριμμένη φουρνάρισσα απέναντι αν τη δει με cowboy hat, αλλά πώς θα δημιουργήσει ένα σύνολο που δεν θα κάνει blend με τον χώρο.

Έχουμε μάθει η μόδα που ακολουθούμε να είναι «προσβάσιμη» απλή, χωρίς πολλές από εμάς να έχουμε βρει τον εαυτό μας μέσα από τη μόδα. Βρες ποιο στυλ σε αντιπροσωπεύει και γίνε main character της καθημερινότητάς σου.

2. Ώμοι στα ύψη, δυναμικότητα στα ύψη

Οι βάτες δεν είναι απλά και μόνο επιστροφή στη μόδα της δεκαετίας του ’80. Είναι όπλο – σύμμαχος σε μια εικόνα που θέλουμε να αναδείξουμε για τις μέρες που αισθανόμαστε ultra δυναμικές. Ώμοι με φάρδος, τονισμένοι από βαριά σύνολα ή κλασικά minimal προσθέτουν εκατοστά στην αυτοπεποίθησή μας και στυλ στην αυτό-εικόνα μας. Για αυτό μη διστάσεις να βάλεις εκείνο το jacket με τις βάτες. Βάλε το να χαρεί και λίγο η μαμά, το αλλοτινό κορίτσι της ντίσκο.

3. Μινιμαλισμός δεν σημαίνει basic

Ας χωρίσουμε τα στρατόπεδα πρώτα: Μινιμαλισμός στη μόδα είναι οι απλές γραμμές, ελαφριές κυρίως υφές και μονοχρωματικά σύνολα. Το «βασικό» είναι απόρροια της fast fashion κουλτούρας κι έχει να κάνει με κομμάτια γκαρνταρόμπας πιο «ετοιματζίδικα», που μπορείς να βρεις σχεδόν αυτούσια σε κάθε brand που αντιπροσωπεύει αυτήν την κουλτούρα και μόδα. Δηλαδή, ένα high fashion ρούχο μπορεί να είναι μινιμαλιστικό, όμως σίγουρα δεν είναι basic, αφού είναι προϊόν έμπνευσης και όχι αντιγραφής από τις πασαρέλες της τελευταίας σεζόν. Τα minimal σύνολα, λοιπόν, στο Emily In Paris κάθε άλλο παρά basic αίσθηση αναδίδουν.

4. Το μαύρο είναι ο αιώνιος καμβάς

Λες και δεν το ξέραμε θα μου πεις. Κι όμως, το μαύρο, ειδικά στη χώρα μας, απεμπολείται την καθημερινή μας γκαρνταρόμπα, καθώς ένα total black look «παραπέμπει» σε κάτι πένθιμο. Κι όμως, το μαύρο στο Emily In Paris είναι το χρώμα της απόλυτης δύναμης, της αρχής του μινιμαλισμού και ενός «καμβά» που μπορεί να χωρέσει κάθε δημιουργική μας ιδέα. Το χαρακτηριστικό μαύρο φόρεμα της Emily ή τα total black outfits της Sylvie είναι μόνο ενδείξεις για το τι μπορείς να καταφέρεις με το μαύρο χρώμα.

5. Η διεθνοποίηση του μπερέ είναι εδώ

Θα σταματήσουμε να θεωρούμε τον μπερέ σαν μια κινητή Ακρόπολη των Γάλλων; Η απάντηση είναι «ναι», αν καταφέρουμε να τον εντάξουμε στα καθημερινά μας outfits. Ο μπερές μπορεί να είναι το τολμηρό αξεσουάρ που σπάει τη μονοτονία ενός μονοχρωματικού look, ή ένα complementary στοιχείο που θα «σβήνει» ανάμεσα στα υπόλοιπα κομμάτια του outfit για να αναδειχθεί ένα άλλο. Στο Emily In Paris βλέπουμε τον μπερέ και στις δύο εκδοχές, οπότε η επιλογή είναι δική σου (χώρια που μπορεί να σε σώσει από ένα bad hair day).

6. Skincare vs Make-up? Εννοείται skincare!

Δεν είναι μυστικό ότι οι Γαλλίδες προτιμούν να αφιερώσουν τον χρόνο της προετοιμασίας τους πριν πάνε στο γραφείο στη σωστή περιποίηση του δέρματός τους παρά στο μακιγιάζ. Στο Emily In Paris δεν βλέπουμε φανταχτερά make-up looks αλλά πρόσωπα κάθε ηλικίας να είναι χάρμα οφθαλμών, αφού το δέρμα των πρωταγωνιστριών σφύζει από υγεία και ενυδάτωση. Απαραίτητα όπλα στη μάχη του skincare: Serum, λάδι, lotion, ενυδατική κρέμα και πάντα, μα πάντα, αντιηλιακό. Γιατί το skincare είναι μια μόδα που δεν περνάει ποτέ.

Από το Netflix λοπόν δεν έχουμε να αποκομίσουμε μόνο ευχάριστο κι εύπεπτο χρόνο, αλλά και συμβουλές στυλ, προσωπικής φροντίδας και -γιατί όχι;- για περισσότερη αυτοπεποίθηση. 

Κι επειδή οι τσεκουριές και οι θάνατοι μαζεύτηκαν πολλοί στην τελευταία σεζόν, πάμε να δούμε πρώτα τι συνέβη ανάμεσα σε αυτές τις καταιγιστικές εξελίξεις. Ίσως έτσι ανακαλύψουμε γιατί καθυστερεί η κάθαρση, αυτή η αρχαιοελληνική «πατέντα», να κάνει την εμφάνισή της.

Το You και ο μύθος του «εμμονικού ερωτευμένου»

Το You έπεσε σαν κομήτης στις οθόνες της Αμερικής στα τέλη του ’18, στο κανάλι Lifetime. Τέτοιον κομήτη δεν θα άφηνε ανεκμετάλλευτο το Netflix, αφού πήρε τα δικαιώματα και στα τέλη του 2019 κυκλοφόρησε τη δεύτερη σεζόν. Η σειρά είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Caroline Kepnes, που εκδόθηκε το 2014. Τόσες σειρές όμως είχαν τέτοιο «χάρτινο» ξεκίνημα, πώς το You απέκτησε τέτοια επιτυχία κι ένα κοινό φανατικό, διατεθειμένο να περιμένει μέχρι το τέλος του ’22 να λάβει μια δόση δικαίωσης;

Πρώτα από όλα, η σειρά «παίζει» με τον μύθο του «εμμονικού ερωτευμένου», που διαρκώς καταρρίπτει. Δεν προλαβαίνεις να πεις «ταυτίζομαι» αντί για «αχ, κι εγώ είμαι stalker, έχω βρει τα social της ξαδέρφης του αντικειμένου του πόθου μου», και ο Joe ξεκινά να σε ξεναγεί στο booth του. Δεν θα το έκανες αυτό, έτσι;

Όποιος κατηγορήσει το You για ρομαντικοποίηση του stalking, μάλλον δεν την έχει δει. Στην τρίτη σεζόν βλέπουμε το αυτοκαταστροφικό (κι ετεροκαταστροφικό) ζευγάρι Joe και Love να κάνουν συνεδρίες σε μία high class ψυχολόγο για ζευγάρια, της οποίας όμως οι γνώσεις και οι λίγες ώρες ασχολίας με το ζευγάρι δεν επαρκούν για να διαπιστώσει τα στρώματα διαστροφής πάνω στα οποία έχουν στεγάσει τη νέα τους suburban ζωή.

Μετά, λοιπόν, από την όποια χαριτωμένη ταύτιση, μένει στον θεατή η έκπληξη και η θέληση να δει περισσότερα επεισόδια, που θα εξερευνούν τα όρια ενός (και παραπάνω) διαταραγμένου μυαλού.

Το You και τα «κακά social media»

Άραγε, πόσα καημένα παιδιά πρέπει να γράψουν ακόμα στις εκθέσεις τους ότι τα social media είναι «κακά» κι έχουν κινδύνους, λες και η «πραγματική» ζωή είναι γεμάτη πολύχρωμες κορδέλες στον αέρα και ουράνια τόξα; Πολλά, αφού η νόρμα του κακού μέσου είναι κοντά μας από τα σχολικά βιβλία μέχρι και τον δημόσιο διάλογο, και κρίνεται απαραίτητη για να συνεχιστεί η όποια (σαθρή) συζήτηση περί παιδείας και προστασίας παιδιών.

Το You δείχνει τα social media στην αληθινή τους διάσταση: Τα social media είναι η πραγματική ζωή, αφού αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της πλέον. Άτομα με διαταραχές κι εμμονικές ιδέες είναι υπαρκτά πρόσωπα γύρω μας και πάντα αποτελούσαν κίνδυνο χωρίς την ανάλογη ψυχολογική βοήθεια και παρακολούθηση. Τα social media έγιναν απλά ένα ακόμη όπλο στη φαρέτρα τους, όπως πριν μπορεί να είχαν μια θέση σε μια καφετέρια και μια ανοιχτή εφημερίδα να τους καλύπτει.

Μπορεί πλέον να γελάμε με την προαναφερθείσα εικόνα, αφού δεν περιέχει κάποιον «συμβολισμό» που να έχει κατηγορηθεί από τη δημόσια σφαίρα για όλα τα στραβά της καθημερινότητας. Το You αυτό που αναδεικνύει είναι ότι χρησιμοποιούμε μαχαίρια, όμως εξαρτάται από τον εκάστοτε χρήστη το πώς θα χρησιμοποιηθούν.

And what about catharsis, Joe?

Όσοι είδαμε και την τρίτη σεζόν You, δεν μπορούμε να διανοηθούμε ακόμα το τι συνέβη στα τελευταία δύο επεισόδια. Ένα πράγμα όμως δεν περιείχαν και αυτό ήταν η κάθαρση, το αναγκαίο αυτό στοιχείο μιας τραγωδίας από τα δικά μας αρχαία χρόνια. 

Μια σειρά που καταρρίπτει μύθους όμως, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί την κλασική δομή μιας «τραγωδίας»: Το τέλος ακόμα δεν είναι εδώ, συνεπώς ούτε η κάθαρση έχει θέση στην ιστορία στην παρούσα φάση. Άλλωστε τι άλλο να περιμένουμε πέρα από αυτήν; Σίγουρα πολλές εξελίξεις που δεν μπορούμε να φανταστούμε. Κι αν μπορούμε, ίσως να είναι και επικίνδυνο.

Όταν μας έκοψαν τα ταξίδια και τις βόλτες, είπα να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία στη σειρά που είχα ακούσει τα καλύτερα. Την πρώτη φορά πριν χρόνια μάλλον δεν ήμουν σε κατάλληλο mood και δεν ολοκλήρωσα καν το πρώτο επεισόδιο από τη σειρά Peaky Blinders.

Αυτή τη φορά απλά περίμενα να τελειώσω τη δουλειά για να δω μια σεζόν μαζεμένη. Πάντα δοξάζω το Netflix για αυτά τα καλά του. Αν δεν έχεις μπει στον μαγικό κόσμο της οικογένειας Σέλμπι, βρες μερικές ώρες και ξεκίνα άμεσα:

1. Αγάπησα ξανά τον Νικ Κέιβ

Όλοι οι τρόποι που ακούγεται το «Red Right Hand» στη σειρά, μου θύμισαν γιατί θαυμάζω τον Αυστραλό καλλιτέχνη. Είναι, κατά τη γνώμη μου, το απόλυτο ταίριασμα σειράς και τραγουδιού. Η εποχή, το στίγμα, το ύφος, οι στίχοι, νομίζω total match.

Επιπλέον, αν κάποιος δεν γνώριζε ή δεν είχε μελετήσει τον Νικ Κέιβ, μέσα από τους Peaky Blinders, σίγουρα θα τον έψαξε λίγο καλύτερα. Στο soundtrack συμμετέχουν επίσης η Pj Harvey, οι Arctic Monkeys, ο David Bowie, οι Radiohead και οι White Stripes. Ναι, αγόρασα το soundtrack μετά το τέλος της 5^ης σεζόν και είναι ιδανικό για ταξίδι με αυτοκίνητο.

2. Εκτίμησα (ακόμα περισσότερο) τον Κίλιαν Μέρφι

Ο Ιρλανδός είναι παλιός γνώριμος από ταινίες όπως το «Batman Begins», «Breakfast on Pluto», «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι», «28 μέρες μετά» και πολλές ακόμα. Εδώ, ο ρόλος του Τόμας Σέλμπι δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο ηθοποιό να τον ενσαρκώσει.

Τα σκοτεινά πλάνα με τη σκιά του είναι κάθε φορά εντυπωσιακά. Από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του και μαζί με τον Δανό Μαντς Μίκελσεν είναι το αγαπημένο μου δίδυμο.

3. To BBC μετράει

Η κρατική τηλεόραση της Αγγλίας μάς έχει συνηθίσει σε τηλεοπτικά διαμάντια. Όποιος παρακολουθεί BBC θα θυμάται σειρές όπως «The Missing», «Luther» και φυσικά το «Sherlock». Έτσι και τώρα, η σειρά Peaky Blinders είναι μια πλούσια παραγωγή με δυνατή φωτογραφία, εκατοντάδες κομπάρσους, δυνατά ονόματα σε β’ ρόλους όπως ο Tom Hardy και ο Adrien Brody και φυσικά σενάριο που δεν σου πάει το χέρι να κλείσεις την τηλεόραση.

Κάτι άλλο που μου άρεσε είναι τα λίγα επεισόδια σε κάθε κύκλο. Δεν προλαβαίνει να ξεχειλώσει η ιστορία, να κουράσουν οι χαρακτήρες και να στρέψεις το βλέμμα σου αλλού. Τελειώνει η σεζόν και διψάς για την επόμενη. Όχι σαν κάτι άλλες, ονόματα δεν λέμε.

4. Ταξίδι στην Αγγλία

Αν και σύμφωνα με το σενάριο η πλοκή διαδραματίζεται στο Μπέρμινχαμ, λίγο πιο βόρεια από το Λονδίνο, θα δεις ξεκάθαρα την αρχιτεκτονική της χώρας, θα πάρεις μια γεύση από τις παμπ και θα χορτάσεις πλάνα με πάρκα και ποτάμια.

Ειδικά όταν τα ταξίδια είναι δύσκολα, μια σειρά μπορεί να σε μεταφέρει νοητά στις καλύτερες τοποθεσίες. Έστω και μια σκηνή στο Κάμντεν σου θυμίζει ότι κάποτε βρέθηκες κι εσύ εκεί και σύντομα ίσως πας ξανά.

5. Σενάριο και σκηνοθεσία Peaky Blinders

Είναι αρκετά δύσκολο να βρεις μια σειρά που να έχει ενδιαφέρον σενάριο, εξαιρετική σκηνοθεσία και all-star cast. Η ιστορία είναι μπλεγμένη με αληθινά γεγονότα και χαρακτήρες. Το να κάνεις σειρά εποχής ή άλλη μια ιστορία με γκάνγκστερ μπορεί να πέσει σε τόσες κοινοτυπίες που έχουν φορεθεί πολύ.

Κάθε επεισόδιο όμως εδώ ήταν σαν μια μικρή ταινία. Πολλά δεν ειπώθηκαν, υπονοήθηκαν όμως με την πλοκή και κάποια ανεπαίσθητα flashbacks. Η μαεστρία στη σειρά Peaky Blinders περίσσευε και ίσως δώσει μαθήματα σε επόμενες.

Μήπως έφτασε η ώρα να της δώσεις μια ευκαιρία κι εσύ;

Δες το τρέιλερ της πρώτης σεζόν του Peaky Blinders: